จากแผนการที่ดำเนินอยู่ การสู้รบกับเวคทอร์คงจบในไม่ช้า
และพวกกลุ่มต่อต้านจะต้องย่อยยับ
ดรู ซอดส่งข้ามาสอดแนมที่นี่
เขาเอาตัวคอร์ เว็กซ์ไป
วันนี้จะมีเปลวสุริยะ
ซอดใช้เปลวสุริยะ เป็นช่องทางในการนำเสบียงมาเพิ่ม
ถ้างานนี้ได้ผล มันจะเป็นชัยชนะที่จำเป็นยิ่ง
อย่าให้นางคลาดสายตา
- ท่านได้เอาข้อมูลไปบอกต่อหรือไม่ - บอก แต่พวกเขายังสงสัยอยู่
งั้นท่านต้องทำให้พวกเขากลับมาไว้ใจ
ข้าอยากให้ท่านหาโคเด็กซ์ แล้วนำมันมาให้ข้า
- ไปหัดสู้แบบนั้นมาจากไหน - จากคนรักในสมาคมกองทัพ
เป็นครูฝึกการต่อสู้
เรากำลังหาตัวคนทรยศซึ่งเคยเป็นคนของเรา
เดฟ
ข้ามีนามว่าโลโบ
เบรนิแอคฆ่าล้างเผ่าพันธุ์นายเหรอ
บ้านข้าไม่เหลือ
เซ็นเซอร์จับสัญญาณเบรนิแอคไม่ได้เลย
ไอ้หมอนั่นมันอยู่ที่ไหน
แหม ๆๆ ดูเหมือนเบรนิแอคอยู่ในตัวเจ้านะ
ข้าไม่รู้ว่าจะต้านเขาไว้ได้นานแค่ไหน
ฟังนะ ข้ากลับไปดาวคริปตันไม่ได้ เบรนิแอคต้องจบชีวิตที่นี่
"โคลู"
เซค!
หยุดทีได้มั้ย ผมหายใจไม่ทัน
เซค!
ไม่เอาน่า
ผมรู้ว่าเรากำลังหนีเอาตัวรอด แต่ผมวิ่งไปตลอดไม่ได้
เราจะวิ่งตลอดเวลาเลยรึไง
ทันทีที่โลโบฟื้นตัว เขาจะตามมาแยกชิ้นส่วนเรา
แยกชิ้นส่วนเหรอ
ทำไมไม่เรียกว่าฆ่าไปเลยล่ะ
ยิ่งเราห่างเขามากเท่าไหร่ เราก็ยิ่งมีโอกาสรอดเท่านั้น
ผมเข้าใจว่าวิ่งหนีไปทำไม โอเคนะ ผมทำบ่อย
แต่มันจะดีมากถ้าเรารู้ว่าเราจะไปไหน
ดังนั้นเรามา...
พักกันสักครู่แล้วคิดแผนก่อนเถอะ
ไม่มีเหตุผลที่จะอยู่ตำแหน่งเดิม
คุณเลิกทำตัวเป็น...
คุณเลิกทำตัวเป็นเบรนิแอคสักครู่ได้มั้ย
เอาล่ะ ก่อนเราจะไปต่อ เราต้องทำความเข้าใจกันหนึ่งเรื่อง
- อดัม เจ้ากำลังทำให้เสียเวลาที่มีค่า - สิ่งที่ผมจะพูดมันมีค่า
โอเคนะ
เอาล่ะ ผมรู้ว่าคุณจะไม่ใช้ลำแสงเซต้า กลับไปคริปตัน
โดยที่มีเบรนิแอคอยู่ในตัว
ผมเข้าใจว่าการมีเบรนิแอคอยู่ในตัว มันอาจอึดอัด
น่ารำคาญ น่ารำคาญเพิ่มขึ้น
- อดัม... - ให้ผมพูดให้จบก่อน
นะ และถ้าเราหาทางเอาตัวเบรนิแอค ออกจากคุณไม่ได้
เราก็จะไม่กลับดาวคริปตัน ผมเข้าใจ
โอเคนะ แต่... นี่
เซค การให้ฆ่าคุณเหมือน...
เหมือนที่ตัวคุณในมาดเบรนิแอคแนะนำ
ไม่มีทางหรอก เพื่อน
ผมทำใจฆ่าแมลงในห้องผมยังไม่ได้เลย
แถมห้องพักผมมีแมลงเยอะด้วย
- มันค่อนข้าง - แอด...
เซค
มาใกล้ ๆ ข้าสิ เซค เอล
ขอต้อนรับกลับบ้าน บุตรแห่งคริปตัน
- ที่นี่ไม่ใช่บ้าน - มันสามารถเป็นได้
ไม่ว่าเจ้าเล่นเกมอะไรอยู่
เจ้าแพ้แน่
ช่างมีความมุ่งมั่นน่าประทับใจ
เจ้าได้แสดงให้เห็นว่ามีความสนใจ ในการเสี่ยงเอาชีวิตรอด
ด้วยโอกาสอันน้อยนิด
ข้าเลือกที่จะมีชีวิตอยู่...
ในตัวเจ้า
เจ้าไม่ได้เลือกข้า
เจ้าต้องการข้า
เราต้องการกันและกัน
ไม่
ไม่ เจ้าเข้ามาในกายข้า เพราะบาดเจ็บมาตั้งแต่ในแฟนทอมโซน
เจ้าต้องการร่างต้นเพื่อฟื้นฟู...
เพื่อปรับสภาพองค์ประกอบไบโอออแกนิก
เจ้าทำให้ข้าสนใจ บุตรแห่งคริปตัน
เจ้าเกือบกำจัดข้าได้ที่เมืองแคนดอร์
ข้ากำจัดเจ้าไปแล้ว
นั่นไงล่ะ
ความมุ่งมั่นนั่น
ช่างพิเศษนัก
ยอมสยบให้ข้า
แล้วเจ้าจะได้มีชีวิตอมตะ
เก็บชีวิตอมตะของเจ้า ไว้ยัดก้นอมตะของตัวเองเถอะ
คิดดูให้ดี
เป็นอิสระจากความกังวล ความเจ็บปวด
เป็นอิสระจากความไม่แน่นอน และภาระหนักอึ้งที่เจ้าแบกไว้
ก็นะ ภาระทำให้คนแกร่ง
เราสามารถทำสำเร็จได้ทุกอย่างที่ต้องการ
เจ้ากับข้า
รวมเป็นหนึ่ง
ใช่
ใช่ เราทำได้
เพื่อน ผมชักประสาทกินแล้วนะ
คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้ขณะที่เรา...
ใช่ ๆ ข้ากลับมาแล้ว
- นั่นคุณเหรอ - ใช่ ๆ
- ข้าได้ยินเจ้าแล้ว อดัม - เยี่ยม คุณหายไปไหนมา
ข้าเข้าไปในหัวตัวเอง
และเบรนิแอคอยู่ในนั้น
แต่ขณะเดียวกันข้าก็เข้าไปอยู่ ในหัวเบรนิแอคและมัน...
ฟังดูแปลกแล้วก็งงมาก
ไม่ ๆ ข้ารู้ ๆ
มันไม่มีเหตุผลแต่พยายามตามข้าให้ทันนะ
เบรนิแอคต้องการข้า เขาอ่อนแอ
เขาต้องการร่างต้น เพื่อแยกชิ้นส่วนเอามาซ่อมแซมตัวเอง
เจ้าพูดถูก นี่มันไม่เหมือนรอม
มันไม่เหมือนวอยซ์ ออฟ ราโอ ข้าไม่ใช่พวกเซนทรี
เบรนิแอคไม่ได้ควบคุมข้า
อย่างน้อยก็ตอนนี้
- สังหรณ์เลยว่าจะมีคำว่า "แต่" - ใช่ แต่สุดท้ายเขาจะควบคุมได้
เว้นแต่มันจะไม่เป็นแบบนั้น เห็นมั้ย
เพราะขณะที่เบรนิแอคเข้ามาในจิตใจ และความทรงจำข้า
ข้าเองก็เข้าไปในจิตใจและความทรงจำเขา
ยอดเลย
ข้ารู้ว่าเราต้องทำอะไร
ข้ารู้ว่าจะเอาชนะเบรนิแอคยังไง
แหม ผมเองก็มีแผนนะ แต่ใช้แผนคุณก็ได้
"เวคทอร์"
อย่าลืมเอาอาวุธกัมมันภาพตรังสี ออกจากลังพวกนั้นด้วย
เพราะเราอยู่กันบนกองสเตลลาเรียมดิบ
เครื่องให้ออกซิเจนของพวกซาจิทาไร ส่งออกซิเจนให้ได้มากกว่าของที่เราใช้
เท่ากับว่ามันใช้ได้ไม่นานนัก
ดังนั้นคอยดูออกซิเจนไว้ด้วย
เจ้าต้องเติมให้เต็ม
ทันทีที่เซ็นเซอร์บ่งชี้ว่า ออกซิเจนอยู่ในระดับต่ำ
หรือเจ้าเสี่ยงที่จะขาดอากาศหายใจ
ของพวกนี้สามารถช่วยชีวิตเจ้าได้
วาล ขอคุยด้วยหน่อย
ได้ เราจะไปคุยข้างใน
หน่วยซาจิทาไรคุ้มกันเสบียงที่เราจับมาได้
ข้าจะสอบปากคำพวกเขาถึงแผนของซอด
ได้สิ แต่ช่วยเพลามือหน่อยนะ
อย่าลืม พวกเขาไม่ใช่ซาจิทาไรทั่วไป
ส่วนใหญ่เป็นแค่พวกถูกเกณฑ์
ท่านต้องการพรากความสนุกอย่างเดียว ที่ข้ามีที่นี่งั้นเหรอ
เปล่า ข้าแค่จะบอกว่า...
พวกนั้นไม่ได้เลือกมาที่นี่ทุกคน
เพลามือหน่อยแล้วเจ้าอาจพบคนมากมาย ที่พร้อมมาอยู่ฝั่งเรา
พวกเขาทุกคนเป็นคนดี
และเราเสียคนไปเยอะ
ดีใจที่เห็นพวกเขารู้สึกมีหวังอีกครั้ง
- นี่กำลังเทศนาข้าอยู่เหรอ - เปล่า ๆ นี่ไม่ใช่การเทศนา
แต่เจ้าก็รู้ว่านิสซ่าคือเหตุผล ที่ทำให้เจ้าได้สอบปากคำซาจิทาไรพวกนั้น
รวมถึงทั้งหมดนี่
เทศนากันชัด ๆ
แต่ก็ใช่ เราต้องขอบคุณนิสซ่า
แต่จังหวะมันเหมาะเจาะมากเลยนะ
ข้อมูลที่นิสซ่าให้เราแม่นยำ
เพราะเหตุนั้นจึงไม่มีใครเสียชีวิต
เราต้องสู้บนผิวดาว ซึ่งเป็นที่ที่เราได้เปรียบ
ถ้าเราปะทะกับพวกกบฏในเหมืองต่อไป
เราก็จะสูญเสียจนเกินรับได้ต่อไป
ข้าเองก็ไม่อยากให้ชาวคริปตัน เสียชีวิตสักคนเดียว
ข้าเห็นโลกของเราหายไปจากจักรวาล
และทุกอย่างที่ข้ารักในดาวคริปตัน
ทั้งศิลปะ วัฒนธรรม ผู้คน
ครอบครัวของเรา...
ข้าเห็นทั้งหมดมลายหายสิ้น
และที่แย่กว่านั้นคือ...
มันน่าจะป้องกันไว้ได้
แต่ไม่มีผู้ใดยอมทำสิ่งที่จำเป็น
รู้มั้ย ท่านเป็นคนสอนให้ข้า คิดเรื่องความเสี่ยง...
การเสียสละครั้งใหญ่
ท่านคือเหตุผลที่ข้ารอดกลับมา แก้ไขอดีตให้ถูกต้อง
แต่ข้าไม่รู้จักคนคนนั้น
สิ่งที่เจ้าพูดล้วนเกิดขึ้นในอดีตของเจ้า
แต่ยังไม่เคยเกิดขึ้นกับข้า และข้าต้องเริ่มตั้งแต่วันนี้
- ท่านจะขออะไร ไลต้า - ส่งข้าไปเวคทอร์
ให้ข้าจบศึกนี้
อย่างน้อยวาลจะฟังข้า ข้าทำให้พวกเขายอมจำนนได้
ข้าช่วยชาวคริปตันได้ทั้งสองฝั่ง
ไลต้า ท่านควรรู้ไว้
ท่านคือคนที่มีค่าที่สุดสำหรับข้า
แถมข้ายังเป็น สิ่งที่มีค่าที่สุดของเจ้าในศึกนี้
เจ้าบอกว่าเจ้าไว้ใจคนที่ข้าเป็น งั้นก็ให้ข้าเป็นคนคนนั้นตอนนี้เลยสิ
ได้โปรด
ดรู ให้ข้าไปเถอะ
- จะเอายังไงกับศพดี - ศพไหน
ดี
ส่วนเรื่องยานพวกมันก็ไม่ต้องห่วง
มีคนจัดการแล้ว
- เดฟ ข้าอยากขอบคุณเจ้าที่ช่วย... - ไม่ต้อง ข้าไม่ได้ทำเพื่อท่าน
ซาจิทาไรพวกนั้นไม่ได้มาตามหาข้า
พวกมันตามล่าเจ้า เดฟ ทำไม
เดฟ! พูดกับข้าสิ
- ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น... - มันไม่สำคัญ
ข้าไม่สนซาจิทาไร แคนดอร์และทุกอย่างนั่นแล้ว
รวมถึงไลต้าด้วยรึเปล่า
ท่านหายตัวไปนาน
ข้านึกว่าท่านตายแล้ว
ทุกคนคิดว่าท่านตายแล้ว ทำไมท่านถึงกลับมา เจย์น่า
ข้าต้องการให้ช่วย
ฟังข้านะ
ข้ามีแผน
- ข้าถึงได้มาที่นี่ - แผนเหรอ
แผนทำอะไร
เพื่อช่วยไลต้า
เพื่อฆ่าดรู ซอด
ท่านไม่รู้สินะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ช่วยไลต้าเหรอ
นางเป็นมือขวาของดรู ซอด เป็นไพรมัส
นางไม่ได้เลือกเองแน่
- นั่นไม่ใช่ไลต้า - ท่านไม่รู้จักไลต้า...
อีกแล้ว
งั้นก็บอกสิ่งที่เจ้ารู้มาสิ ข้าจะได้เข้าใจ
- จากนั้นเราจะได้... - ไม่มีคำว่า "เรา"!
ทุกอย่างที่ข้าเชื่อมั่น ทุกอย่างที่ข้าทำมา
โดยระลึกถึงครอบครัวข้า มันเหลวไหลทั้งเพ
เป็นคำโกหกทั้งสิ้น
ข้าไม่อยากเกี่ยวข้องด้วยแล้ว ท่านเข้าใจมั้ย
เรามันเก่าแล้ว เจย์น่า
เป็นผีหลงยุค
- ไม่ ถ้าเราช่วยเหลือกัน - ใช่สิ เอางี้
ท่านแสร้งทำเป็นไม่เคยเห็นข้า ข้าก็จะทำแบบเดียวกัน
ผมไม่เห็นวี่แววไอ้บ้านั่นเลย
คิดว่าเราหนีเขาพ้นแล้วรึเปล่า
ข้าไม่คิดว่าโลโบจะเป็น พวกยอมแพ้ง่าย ๆ หรอกนะ
อะไร
เปล่า
โอเค มีก็ได้
คุณคุยกับเบรนิแอคและผมไปพร้อมกันรึเปล่า
ประมาณนั้น
เหมือนข้ารู้สึกได้ว่าเขาพยายามควบคุมข้า
เราสู้กันอยู่ข้างใน
อาจเป็นเพราะเบอร์รี่ที่ท่านบอกให้กิน
ข้าเองก็รู้สึกท้องอืดเหมือนกัน
- ข้าบอกว่าอย่ากิน - คุณบอกว่าให้กิน
ข้ามั่นใจว่าไม่ให้กิน
ผมมั่นใจ... ไม่ได้จะว่าคุณโกหกนะ
แต่ผมได้ยินอีกแบบ
ว่าแต่ที่นี่ที่ไหนกัน
มันคืออะไรกันแน่
มันเป็นส่วนหนึ่งของเมนเฟรมของดาวนี้
มันเป็นโรงให้กำเนิด ที่ชาวโคลูโบราณให้กำเนิดเบรนิแอค
"ให้กำเนิด" เหรอ หมายความว่าไง
ที่ถามมามันหมายถึงยังไง
มันออกมามีตัวตนมีความรู้สึก จะให้ข้าพูดยังไง
ฟังดูเหมือนดาวดวงนี้อึเขาออกมานี่
ก็แบบว่า...
ไม่ใช่แต่ใกล้เคียง
ฟังนะ ข้าเห็นมันในจิตใจของเบรนิแอค
ตอนนี้โรงให้กำเนิดกำลังหยุดพัก แต่ทันทีที่ข้าเชื่อมต่อกับมัน
มันจะตรวจพบเบรนิแอคและตรึงเขาไว้กับที่
แล้วพอคุณเป็นอิสระ ผมก็เปิดลำแสงเซต้า
พาเรากลับไปดาวคริปตัน ทิ้งเบรนิแอคที่อ่อนแอไว้ที่นี่
ให้เพื่อนนักล่าขนปุยอย่างโลโบฆ่าทิ้ง
- ใช่ ผมชอบแผนนี้ - ขอบคุณ
เว้นแต่มีหลายจุดที่ห่วยแตก
เช่นเชื่อมต่อวายร้าย กับซูเปอร์คอมพิวเตอร์
ผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุยอยู่กับเซคตัวจริง
อดัม...
เจ้าไว้ใจข้าได้
อีกอย่าง
ตอนนี้มีทางเลือกไม่มากนัก จริงมั้ย
จำเลยของเราอ้างว่าซอดกำลังเตรียม เคลื่อนย้ายกองกำลังส่วนใหญ่...
จากฐานปฏิบัติการหน้าไปยังสถานีฐานลิฟต์
เขาเตรียมบุกครั้งใหญ่
มีเส้นทางเดียวที่น่าจะใช้ได้ นั่นคือข้างบน
เราใส่เครื่องช่วยหายใจ ไปโจมตีพวกเขาระหว่างทางได้
ทำให้เกิดช่องว่างในขบวน
จากนั้นก็ใช้ของที่ยึดมาใหม่นี่ บุกตะลุยต่อ
ยาวไปจนถึงสถานีฐานลิฟต์
ถ้าเราคุมลิฟต์อวกาศได้
มันอาจทำให้เราสู้ได้สูสี
ช่วยแยกกองกำลังที่เหลือของซอดออกไป
เขาจะส่งกำลังเสริมกับเสบียง มาเติมเรื่อย ๆ ไม่ได้อีกแล้ว
นี่อาจเป็นจุดพลิกผันที่เราต้องการ
ต้องการเพื่อนมั้ย
ข้ามีอยู่แล้ว แต่เขาไม่ค่อยพูดเท่าไหร่
ต้องการอะไรอีกมั้ย
นอกจากที่ท่านรู้น่ะเหรอ
นิสซ่า ข้ารู้ว่าเจ้าลำบากใจแค่ไหน ที่ต้องอยู่ที่นี่ขณะที่คอร์อยู่กับซอด
และข้าสัญญาว่าข้าจะทำทุกอย่าง เพื่อช่วยเขากลับมา
เจ้าไม่ได้ตัวคนเดียว
ข้าแค่อยากอุ้มเขา วาล
ข้าอยากให้เซคได้เห็นเขาและอุ้มเขาด้วย
ข้าเชื่อว่าเซคจะกลับมา
และเชื่อว่าถ้าตอนนี้เขาอยู่ที่นี่
เขาจะขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ที่เจ้าทำเพื่อคอร์
เพื่อคริปตัน
เวลาคนส่วนใหญ่มองข้า พวกเขายังคงเห็นพ่อข้าอยู่
แต่เซคมองเห็นอย่างอื่น
เขามองเห็นบางอย่างในตัวข้า ที่แม้แต่ข้าเองก็มองไม่เห็น
แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้ว
เซคไม่อยู่แล้ว
และข้าก็กลับมาไม่รู้อีกครั้ง ว่าตัวเองเป็นใคร
คนที่ให้ความหวังกลุ่มกบฏวันนี้ ไม่ใช่เซค นิสซ่า
แต่เป็นเจ้า
นั่นแหละคือตัวตนเจ้า
ท่านพูดเหมือนเขาเลย
ขอบใจ
ข้าแก่กว่าเซค แสดงว่าเขาพูดเหมือนข้า
ส่วนเจ้าพูดไม่เหมือนดารอนเลย
อภัยให้ด้วยที่พูดเช่นนี้
ขอบคุณ
ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้คำตอบที่ต้องการ จากดารอน
แต่อดีตไม่ใช่สิ่งที่นิยามเจ้า
อยู่ที่เจ้ามากกว่าว่า จะเลือกก้าวต่อไปยังไง
เวลาโดนขังมันก็ก้าวต่อไปได้ยาก
แหม ข้าก็มองไม่เห็นเหตุผล ที่ต้องจับตาเจ้าทุกฝีเก้า
เพราะไม่มีที่ให้เจ้าไปอยู่แล้ว
ไว้ข้าจัดการเอง
ขอบคุณ วาล ที่เชื่อมั่นในตัวข้า
ให้พื้นที่นางบ้าง
แปลกนะที่ดาวดวงนี้กลิ่นเหมือนลูกพีช
คุณไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ
โรงให้กำเนิดอยู่ในนี้
ในนี้เหรอ ไม่
ไม่น่าเป็นไปได้
ดูสิมืดซะขนาดนี้
คือ... ดังนั้นไม่น่าใช่
คุณน่าจะตรวจแผนที่ดูนะ เพราะดูมันมืดไปหน่อยนะ
ใช่ เจอกันข้างล่างนะ เจ้ามนุษย์โลก
ไงนะ
บอกแล้วไงว่าผิดทาง
เอาจริงเหรอ จะเล่นแบบนี้จริงเหรอ
ให้ตายสิ
ทั้งหมดเริ่มขึ้นที่นี่
โอเค แล้วไงต่อ
พอข้าเชื่อมต่อแล้ว กระบวนการแยกตัวน่าจะเริ่มทำงาน
ยังไง
ข้าไม่แน่ใจ
พอข้าเชื่อมต่อแล้ว ที่เหลือเครื่องจัดการเอง
- ที่เหลืออะไร - ข้าไม่รู้ อดัม
ข้าไม่มีโอกาสสำรวจปัญญาทั้ง 12 ระดับ ที่ข้าเพิ่งได้ครอบครอง
ขอโทษด้วย
โอเค แหม ไม่เห็นต้องทำโมโหใส่แบบนั้นเลย
ฟังนะ ข้า...
- เซค - ข้าได้กลิ่นออร่าของเจ้า!
เจ้าซ่อนจากเอล คาซาโดเรซไม่ได้หรอก!
ให้ตาย ตอนนี้เนี่ยนะ
- เจ้าปิดบังบางอย่างจากข้า - เจ้าก็เช่นกัน
สิ่งที่เจ้าซ่อนไว้คือ กุญแจสู่ความอยู่รอดของเจ้า
สู่เจตจำนงเจ้า
เจ้าอยู่มาเป็นพันปีแล้ว
ถ้าเจ้าไม่มีตัวตนแล้วเจ้าจะเป็นยังไง
หรือที่แย่กว่านั้นคือเลิกวิวัฒนาการ
เจ้าเหมือนทารกที่พยายามทำให้ข้าเขว
และตั้งอยู่บนพื้นฐาน ความเข้าใจผิดถึงสิ่งที่ข้าเป็น
ข้าไม่ได้ทำให้เจ้าเขว
ข้ากำลังต้านทานเจ้า
สงสัย
เจ้าคงเชื่อจริง ๆ ว่าเจ้าเอาชนะข้าได้
แต่ข้าเห็นความทรงจำของเจ้า
ความเจ็บปวดของเจ้า
ความกลัวของเจ้า
เจ้าปิดบังอะไรข้า
เจ้าจะแพ้ศึกครั้งนี้
ไม่ช้าก็เร็วเท่านั้น
เวลาที่ใกล้หมดของเจ้า
แท้จริงเจ้าปรารถนาสิ่งใดกันแน่
อยากเจอแม่ของลูกเจ้าเหรอ
หรืออยากร่วมดื่มกับเพื่อนเก่า
หยุดนะ
แบบนั้นหลอกข้าไม่ได้หรอก
ข้าไม่จำเป็นต้องหลอกเจ้า
ข้าเห็นทุกอย่าง
เจ้ากำลังอิดโรย
พักซะ
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า แต่เจ้าไม่ใช่
เจ้าก็แค่ที่เก็บข้อมูลที่ไร้ประโยชน์
เป็นชุดอัลกอริทึม
เจ้าไม่เข้าใจความรู้สึกด้วยซ้ำ
เพียงเพราะข้าไม่ถูกอารมณ์ครอบงำ
ไม่ได้แปลว่าข้าจะไม่เข้าใจมัน
ข้ารู้จักวิธีวิเคราะห์อารมณ์
และรู้ว่าจะใช้ประโยชน์จากมันยังไง
ข้ารักเจ้า
ข้ารักเจ้าจริง ๆ
เจอแล้วสิ
หน่วยอากาศยานที่กลับมาแล้ว ไปรายงานข้อมูลโดยตรงด้วย
หน่วยที่กลับมาแล้วรายงานตัวด้วย
เจ้าเรียกข้าเหรอ
ข้าตัดสินใจแล้ว
เรื่องแผนขั้นต่อไปบนเวคทอร์
ดื่มซะสิ
ท่านอาจไม่ได้ดื่มไปอีกสักพัก
เจ้าจะส่งข้าขึ้นไปเหรอ
ท่านพูดถูก
ท่านคือสิ่งล้ำค่าที่สุดของข้า และโอกาสที่ดีที่สุดที่จะยุติศึกนี้
มันเป็นความเสี่ยง ที่ผ่านการไตร่ตรองมาแล้ว
ซึ่งข้าน่าจะลองมานานแล้ว
ข้าลังเล
ไม่ใช่เพราะข้าคิดว่าท่านทำไม่ได้
แต่เพราะข้าเคยเห็นท่านตายมาแล้ว ท่านแม่
ข้าแค่ทนไม่ได้ ถ้าต้องเห็นมันเกิดขึ้นอีกครั้ง
ในอีกอนาคตนึงข้าตายยังไง
ท่านตายตอนท่านยอมแพ้
แม่ที่ข้าเคยรู้จัก
ปล่อยวางอดีตไม่ได้
นางไม่เคยให้อภัยตัวเอง ที่เอาแคนดอร์ใส่โหล
นางสูญเสียเมือง เสียซาจิทาไร
และคู่ชีวิต
หลังจากนั้นนางก็เลิกเสี่ยง
นางเลิกตัดสินใจเรื่องยาก ๆ
นางสูญเสียเยอะเกินไป
แล้วความเจ็บปวด และความรู้สึกผิดทั้งหมด...
ทำให้นางอ่อนแรงจนกระทั่ง...
ข้าพอนึกภาพออกว่ามันคงก้าวต่อไปได้ยาก หลังจากเกิดเรื่องแบบนั้น
ใช่ แต่เราต้องไปต่อ
เราให้คำปฏิญาณว่าจะปกป้องดาวคริปตัน เหนือสิ่งอื่นใด
และข้าจะไม่ปล่อยให้อดีตของข้า
หรือการกลัวสูญเสียท่านไปอีก ส่งผลต่อเรื่องนั้น
ขอบคุณ ลูกแม่
รวบรวมสิ่งที่ท่านต้องการ
แล้วเดินทางพรุ่งนี้
นอนลง พี่เบิ้ม
โอเค เชื่อมสิ
เร็วเข้า เชื่อมสิ
- โอเค "แหงล่ะ อดัม" - นี่ ซีกัล!
เจ้าจะออกมาหรือให้ข้าเข้าไป
ที่เหลือให้เครื่องจัดการบ้าอะไร
แม่เจ้าโว้ย ได้ผลด้วย
- หวัดดี - หวัดดี
นี่! เจ้าหน้าหล่อ!
- นี่ ฉันขอนะ... เราขอ... - อะไร
เวลาสักครู่นะ แค่หนึ่งนาที...
แขนข้า!
ไอ้ตัวกะเปี้ยก
เจ้าตัดแขนข้างโปรดของข้า
ข้าจะเข้าไปในนั้นแล้วทำให้เจ้าชดใช้
พูดได้น่าสนใจนี่เพราะว่า...
ฉันสงสัยว่านายจะเข้ามายังไง ถ้าไม่มีเจ้านั่น
หวังว่าเจ้าจะไม่ใช่พวกขี้ตกใจนะ
มันจำเป็น
สงสัยอยู่ว่าเจ้าจะใช้เวลานานแค่ไหน
ดีใจที่ได้เจอเจ้าเช่นกัน อารามี
เจ้าสลัดคนคุมเจ้าออกได้ยังไง
ใช้วิธีการต่อสู้ที่ข้าสอนให้ได้แล้วเหรอ
ใช้ได้ดีกว่าที่เจ้าคิด
วาลสั่งให้เขาเลิกตาม
เจ้ามาร่วมมือกับพวกกบฏได้ยังไง
- เจ้าอยู่สมาคมกองทัพนี่ - เคยอยู่
แต่แจ็กซ์เชื่อว่าเราเป็นมากกว่า ที่เจเนซิสแชมเบอร์บอก
ตอนนี้ข้าทำงานกับนักวิทยาศาสตร์ชั้นยอด
เหมาะกับข้าดี
งั้นเราคงเปลี่ยนไปทั้งคู่
ข้าคิดถึงเจ้านะ รู้มั้ย
เราเคยมีช่วงเวลาดี ๆ ร่วมกัน
แต่ชีวิตเจ้าถูกกำหนดไว้
ส่วนข้าชอบเป็นอิสระ
ขอโทษด้วยถ้าข้าทำร้ายเจ้า
เจ้าชดเชยให้ข้าได้...
ตอนนี้เลย
หายใจสิ
นั่นแหละ หายใจ ๆ
จำครั้งแรกที่เราเจอกันได้มั้ย
เพื่อนเจ้าเมา
เจ้าคิดว่ากำลังช่วยเหลือคนอื่น
เจ้ามีเสน่ห์เหลือเกิน
ไม่ นี่ไม่ใช่นาง ไม่ใช่นาง
เจ้าจำไม่ได้เหรอ
ตั้งแต่วินาทีที่ข้าเห็นเจ้า ข้าก็ต้องการเจ้า
เจ้ามีชีวิตชีวามาก
นี่ไม่ใช่เจ้า ๆ
เท่าที่ข้าต้องการ...
ทั้งหมดที่ข้าต้องการ...
คือให้เราได้อยู่ด้วยกัน
ข้ารู้
ได้โปรด
อย่ากลัวข้าเลย
ข้าไม่ได้กลัว
ข้าไม่ได้เจอเจ้าตั้งนาน
ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว
โอเค ข้าคิดถึงเจ้า ไลต้า
แบบนั้นแหละ ดีแล้ว
ข้าไม่เห็นว่าเขาจะทำอะไรเลยนะ
เสียงอะไรกัน
ข้างล่างนี่ ไอ้ขี้หมา
จ๊ะเอ๋
บอกแล้วว่าข้าจะเข้ามา
ไม่มีทาง
เชื่อเถอะ
ฟังนะ ถ้าไอ้สารเลวนั่นไม่มาหาเดอะเมนแมน
เดอะเมนแมนจะไปหาไอ้สารเลวนั่น
ไม่นะ
ที่นี่น่าจะเป็นที่ที่พวกเบื๊อกชาวโคลู อึไอ้ตัวเขียวออกมา
เมื่อราวพันกว่าปีก่อนใช่มั้ย
พวกเส็งเคร็งทั้งนั้น
คือว่างี้นะ
เซคตรงนี้เอง ก็พยายามอึไอ้ตัวเขียวนั่นออกมา
- เหมือนกัน - เหรอ
ดังนั้นถ้านายรออีกหน่อย
เราก็ยุติเรื่องทั้งหมดนี้ได้
ไม่มีทางหรอก พวก
แผนน่ารักดีแต่ไม่มีทาง
ข้าขี้เกียจรอแล้ว เข้าใจมั้ย
ฉันไม่อยากสู้กับนายนะ เพื่อน ไม่ใช่สภาพนี้ นาย...
ข้านึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีกแล้ว
ข้ารู้
ข้ารักเจ้า
ข้ารักเจ้าเสมอ เซค
หยุด
ข้าว่าเราหมดเวลาแล้ว
แต่เรามีเวลาชั่วนิรันดร์
เรารักกันและกัน
- ไม่ต้องเจ็บปวดอีก ถูกมั้ย - ผิด
เจ้ากับข้าต่างกันตรงนี้แหละ
ข้าเข้าใจว่าความเจ็บปวดข้า ไม่ใช่ปัญหาที่ต้องแก้
- เซค - เจ้าทำลายดาวโคลู
ทำลายเผ่าพันธุ์ตัวเอง
เพียงเพราะเจ้าต้องการควบคุมทุกสิ่ง
เจ้าคิดว่าความรู้คือสิ่งสำคัญในการควบคุม
เจ้าจึงรวบรวมเมืองต่าง ๆ
และสิ่งที่เจ้าเผชิญอยู่ตอนนี้...
คือความกลัว
กลัวจะสูญเสียทุกสิ่งที่เจ้ารู้จัก กลัวสูญเสียการควบคุม
จงลิ้มรสมันซะ ก่อนที่เจ้าจะกลับไปสู่ความว่างเปล่า
อยู่กับข้า
อยู่กับข้า!
ถึงเวลาแล้ว ขอต้อนรับกลับบ้าน เจ้าทึ่ม
เจ้ามันช่างอ่อนแอ
นายมันช่างใจร้าย
อดัม!
แย่แล้ว
ผมเอาอยู่แล้วเชียว
คุณทำสำเร็จ
- คุณอึเขาออกมาได้ - อดัม
อดัม เราต้องไปแล้ว ต้องไปเดี๋ยวนี้
- ห้ามไปเด็ดขาด - เร็วเข้า เร็ว!
อย่าไปนะ
ลาก่อน อีหนู
เวร
แหม ๆๆ
ดูเหมือนเจ้าหนุ่มแครปทาวน์ ยังทิ้งของดีไว้ให้นะ
เดฟ
ตัดสินใจไปต่อสินะ
หน่วยลาดตระเวนรายงานว่าพบซาจิทาไร หน่วยแรกกำลังเตรียมเคลื่อนพล
ข้าจะส่งกองหนุนติดอาวุธ
ไปช่วยกองกำลังเรา ที่ประจำตำแหน่งอยู่ในหุบเขาดีคิน
มันเป็นช่องแคบที่เหมาะมาก
"ฐานซาจิทาไรประจำเวคทอร์"
งานนี้ตายหมู่แน่
ขอราโอเมตตาเราด้วย
ไป! เร็ว!
นี่ เลิกเจ๊าะแจ๊ะข้าได้มั้ย ข้าทำงานอยู่
มีคำสั่งใหม่มา
ทั้งหน่วยจะเคลื่อนพลไปที่สถานีฐานลิฟต์
แจ๋ว! ได้หลุดแนวหน้าซะที
ถึงเวลาที่ชะตาจะพลิกผันบ้าง
ไอ้บ้าเอ๊ย
แม่เจ้าโว้ย
ไม่อยากเชื่อว่าจะได้ผล
มันได้ผล!
เซค ๆ
เซค
ฟื้นสิ พวก
จะมาตายตอนนี้ไม่ได้นะ
ฟื้นสิ ฟื้น!
คุณตายไม่ได้นะ ไม่ใช่ตอนนี้ ฟื้นสิ
เกิดอะไรขึ้น
มีอะไร
พระเจ้า รู้สึกแปลกชะมัด
ใช่ การเดินทางด้วยลำแสงเซต้า ไม่เหมาะกับคนหัวใจอ่อนแอ
ใช่ ๆ เรื่องจริงเลย เพื่อน
ข้ารู้สึกเหมือนตายไปแล้วเลย
อะไรนะ ไม่หรอก
ไม่มีทาง บ้าไปแล้ว
คุณตายไม่ได้เพราะว่าคุณ คุณ...
- ข้าตายเหรอ! - แป๊บนึงมั้ง!
- แต่ผมคืนชีพให้คุณ! - อดัม อะไรเนี่ย!
นี่! ใจเย็น!
ดูสิ เรามาถึงแล้ว
เรากลับมาได้ จริงมั้ย
อาจไม่ใช่ใจกลางเมืองแคนดอร์ แต่ก็ไม่น่าจะอยู่ไกลนะ
ไม่อยากเชื่อว่าเมื่อกี้ข้าตาย
ผมเองก็เบื่อจะตายที่ฟังคุณบ่นถึงมัน
แถมเรามีงานต้องทำอีกตั้งเยอะ
เราต้องกำจัดทรราช ปลดปล่อยคนในดาว จำได้มั้ย
อีกทีซิ
นี่ มันคือหน้าที่ซูเปอร์ฮีโร่อย่างเรา
ไม่มีวันหยุด
งั้นก็เริ่มได้
เอาล่ะ
- ไปกันเลย - ไปกัน